سابقهٔ کاشت زعفران در ایران به بیش از ۳۰۰۰ سال پیش بازمیگردد. این گیاه رنگی و گرانبهای چندین ساله، بدون ساقهاست و پیاز دارد و چون درخاک کویر به عمل میآید، به طلای سرخ و یا طلای کویر شهرت یافتهاست. زعفران به علت طعم و رنگ و عطر عالی، کاربردهای فراوانی در تولید فراوردههای غذایی، دارویی و شیمیایی دارد و با توجه به محدودیت کشت و تولید، از فراوردههای گرانقیمت به شمار میرود.
در طب عوام به عنوان آرام بخش، مسکن، ضداسپاسم و مقوی معده مصرف می شود. در تغذیه به عنوان معطر کننده، طعم دهنده و رنگ کننده (زعفران باعث ایجاد رنگ زرد طلایی خوش رنگ، بوی مطبوع و مزه ای خوب، در غذاها می شود) به کار می رود.
تا به امروز کشت زعفران در روستای زیادآباد و روستاهای اطراف با موفقیت همراه بوده است و تولید زعفران در این منطقه با اهتمام ویژهای توسط کشاورزان انجام میشود. وجود زمینهای حاصلخیز و برخورداری از موقعیت اقلیمی مناسب و تنوع آب و هوایی منحصر موجب شده تا این بخش، استعداد کشت انواع محصولات مختلف را داشته باشد و زعفران یکی از این محصولات است که در سالهای اخیر کشت آن در بخش میمه، نتایج درخور توجهی در اختیار محققان و کشت کاران قرار داده است.
اهالی روستای زیادآباد که همیشه در تولید محصولات کشاورزی کمآب پیشگام بودهاند این بار نیز با تولید طلای سرخ ایران گامی بزرگ در تحقق اقتصاد مقاومتی و منویات مقام معظم رهبری برداشتهاند و با اتکا بر توان و ظرفیت داخلی در صدد خلق تحول عظیمی در بخش کشاورزی منطقه هستند.
|
:: موضوعات مرتبط:
تصاویر،
تصاویر طبیعت
