اهل زیاد ابادم ساده گویم شادم در پی ساختن اندیشه من زغم آزادم من نفس تا نفسم یاد خدا میکنم و در پی دیدن یک صبح ویو آرزو میسازم هر کجا باشم باز فکر من آبادیست دیدن منظره ی صحرایش ناز گندم زارش من سکوتم پر زیبایی شبهای شلوغ قدر است
سلام به شما دوست عزیز این وبلاگ ایجاد شده است تا شما را با روستای زیاد آباد و آداب و فرهنگ مردمان آن آشنا کند و حرف مردم این روستا را به گوش مسئولین برساند. این وبلاگ یک وبلاگ گروهی بوده و در حال حاضر چهار نفر نویسنده دارد: آقایان مهران عربی / رضا محمدی / محمدرضا یعقوبیان / اسماعیل اعراب
با سلام خدمت تمامی اهالی با غیرت و همت ویو؛ و تشکری ویژه از گمنامی شناخته شده با نام مستعار دایی، که چنین بی مزد و منت اما بی شک آمیخته با زحمت و مشقت برای ما و به زبان ما و به احترام آبائ و اجدادمان از وطنمان میسراید تا شاید گرهی بگشاید از روند رو به زوال زبان مادریمان که یادگاری است نیک از نیاکانمان که حمایت از آن در برابر حماقت دیگرانی اندک، باری است گران بر دوشمان، در برابر همانان که چون حلاوتش را نچشیده و دنیا را جز در پس زبان فارسی ندیده اند، کام خویش از زبان کهن پدرانشان کشیده اند و رسم امانت داری پدرانشان را فراموش کرده و چراغ یادگارشان را خاموش کرده اند. در این زمانه که زبان رایجی عار است مردی بزرگوار، به نام خودنهاده دایی مستعار، همتی بلند آغازیده است و کاری دشوار در پیش گرفته و بار این مهم بر دوش کشیده است و کلامش چون ابر ذوالرحمه بر ضمیر پریشانمان گسترده و بر زمین خشکش باریده است؛ تا قدرش بدانیم و از خود نرانیمش که شکر نعمت، نعمتت افزون کند. درود بر تو ای فرزند خلف ویو.