اهل زیاد ابادم ساده گویم شادم در پی ساختن اندیشه من زغم آزادم من نفس تا نفسم یاد خدا میکنم و در پی دیدن یک صبح ویو آرزو میسازم هر کجا باشم باز فکر من آبادیست دیدن منظره ی صحرایش ناز گندم زارش من سکوتم پر زیبایی شبهای شلوغ قدر است
سلام به شما دوست عزیز این وبلاگ ایجاد شده است تا شما را با روستای زیاد آباد و آداب و فرهنگ مردمان آن آشنا کند و حرف مردم این روستا را به گوش مسئولین برساند. این وبلاگ یک وبلاگ گروهی بوده و در حال حاضر چهار نفر نویسنده دارد: آقایان مهران عربی / رضا محمدی / محمدرضا یعقوبیان / اسماعیل اعراب
پوشش گیاهی طبیعی روستای زیادآباد استیپ کوهپایه ای است شامل:
1- گون : گون بوته ای است وحشی که در دامنه های کوهها دیده می شود.
2- بوته خار : خار شتر (جاز) که در قدیم مصارف سوخت برای تولید گرما را داشت.
3- گون کتیرا : گون کتیرا در لابلای گیاهان وحشی دیگر در استپ های کوهپایه ایی می روید و میزان آن 15000 هکتار می باشد.
4- شور : گیاهی است پرآب و شورمزه که وزن زیادی دارد و شبیه به بوته هیزم است. ولی گوسفند آن را نمی خورد.
5- مرهود : که ساق و برگ آن شور مزه است.
6- بادام کوهی : که اغلب در کوههای روستا وجود دارد.
پوشش گیاهی دست کاشت یا مصنوعی:
شامل باغات میوه مثل انار، انگور، هلو، زردآلو، بادام، آلبالو و گیلاس و مزارع شامل حبوبات، غلات، سبزیجات، صیفیجات، گیاهان علوفه ایی می باشد.
انواع گونه های پوشش گیاهی خوش خوراک روستا بر اثر خشکسالی، برداشت بی رویه از سفره های آب زیرزمینی، چرای بی رویه، برداشت معادن شن و بوته کنی توسط مردم و بهره برداری از مراتع در سالهای مختلف از بین روفته و جای آنها را کوله های شورپسند مقاوم و مهاجمی چون درمنه، علف شور، خارشتر و اسفند گرفته است بدیهی است با از بین رفتن پوشش گیاهی ومراتع آسانتر و بیشتر در معرض فرسایش قرار می گیرد. با ایجاد و اجرای طرحهای در دست اجرا و انتقال آب به روستا تا حدودی می توان از پیشروی کویر و برداشت بی رویه آب جلوگیری کرد.