وی یو زادگاه من

 قله های صبر را فاتح بود                                  سنبل ایثار فخر عالم است 

بذل حاتم کرده از جان خودش                            با حضورش راه را بر غم ببست

لحظه های عمر خود را وقف کرد                          این چنین بخشندگی از حصر جست

 بهترین جای جهان آغوش او                              از شکوهش سد بی مهری شکست

گر چه کم لطفی زیادش می رسد                       می کشد وی بر سر فرزند دست

ار تمام واژه ها یک جا شوند                               واژه ی مادر به و زیبا تر است

بحث من شامخ مقام مادر است                           این زبانم ناتوان از گفتن است

شوکتش بنهفته اندر نام او                                 کان طنین بر گوش جان آدم است

شان او دریای نور و معرفت                                قطره را کی درک اقیانوس هست

آن چه ساغر داند و گوید کنون                              حفظ حرمت از برای مادر است

ارسالی از زهرا اعراب فرزند رضا  تقدیم به همه ی مادران