وی یو زادگاه من

شعر خاطرات مدرسه

در جنوب روستامان بود یک مدرسه ای                  گوش کن تا گویمت از آن زمان ها قصّه ای

یاد باد آن مدرسه با خاطرات خوب و بد                  یاد آن درس زبان و اشتباه های صمد

مغز ما اکسید گشت و ناتوان و سوختیم               بس که فارسی و علوم و هندسه آموختیم

یاد باد آن شور و شوق کودکان پرشرر                     درس تاریخ و دبیر مهربان پدرام فر

درس دینی و معاد و عالم بعد از سفر                   نادیان بودش دبیر و بیم می داد از خطر

از مدیر پر تلاش و جذبه اش گویم سخن               نام او مشهور به احمد رضا بیکی حسن

با تلاش بی نظیرش مدرسه آباد کرد                    بهر ارشاد جوانان کوشش بسیار کرد

یاد آن درس علوم و دعوی باز و اسید                    عاقبت زین ماجرا محصول چه آمد پدید

یاد تدریس علوم آن دبیران جلی                         در نسب بودند جمالی و خوش اخلاق ،اسم علی

ورزش فکر و ریاضی آمدم یاداین زمان                   رنج ها بود و مشقّت ها و سختی ها در آن

از دبیران یک به یک آموختیم درس های آن                               بود کاشی پز ،وطن خواه ، نام آن دریا دلان

از زبان انگلیسی گویم و سختی آن                            سخت می کوشید وطن خواه در ره تدریس آن

یاد شو خی های حین درس او باشد به خیر          باد کلام برد و سون ایت و شوخی های غیر

زاهدی و حرفه و فن ،درس پر از ساز و کار                 کارگاه و دست و پنجه نرم کردن با آچار

درس خواندیم تا به سال شصت و هشتم از شفق                        هر کدام از ما به راهی رفت بهر رتق و فتق

آن یکی رفتش سراغ کار و زار و زندگی                      آن یکی بگرفت تصدیق و برفت رانندگی

آن یکی شد فارغ التحصیل و بنمودش رها                           کاسبی شد پیشه اش از درس خواندن شد جدا

آن یکی تحصیل را دادش ادامه تا که شد                 دکتر و استاد دانشگاه و شخصی بهر خود

شد فریدون غفوری شاعری زیبا قلم                        با فراقش بر دل یاران خود بنهاد الم

قسمت من شد و شغل اصلی ام آموزگار                  تا بگردم همنشین آن دبیران کبار

روزگار کودکی ومدرسه یادش به خیر                     سادگی مردمان آن زمان یادش به خیر

آن زمان بودش قناعت رسم مردان و زنان             کار بود و رنج و زحمت بهر یک لقمه ی نان

در جواب هم کلاسی گفتم این چند بیت شعر                           هر کجا باشیم خدایا از تو می خواهیم خیر

خیر دنیا و سعادت در جهان آخرت                          کن نصیب دایی و هم دوستان دیگرت     

   رتق و فتق =گشودن و حل کردن امور  ، منظور به امورات زندگی مشغول شدن است .

شصت و هشتم از شفق =منظور سال شصت و هشت خورشیدی است (شفق  به معنای خورشید )

کبار = بزرگ ،جمع کبیر

با سلام و درود فراوان خدمت تمامی همکلا سی های قدیم خصوصا همکلاسی عزیزی که در قسمت نظرات

مربوط به پست پاسخ به نظرات شما نظر داده بود و یادی از مدرسه ی راهنمایی محمدیّه و همکلاسی ها کرده

بود ،به هر جهت درخواست جناب عالی اطاعت شد و سیاه مشق  ناقابل تقدیم گردید . جا دارد یادی بکنیم از

تمامی دبیران زحمت کش آن دوران آقایان : پدرام فر ، نادیان ،کاشی پز ،آقای جمشید وطن خواه دبیر درس

ریاضی ، آقای ابراهیم وطن خواه دبیرشوخ طبع  زبان ،آقای  زاهدی دبیر درس حرفه و فن ،آقایان علی جمالی و

علیرضا خوش اخلاق دبیران درس علوم و مدیر پرتلاش آموزشگاه جناب آقای احمدرضا بیکی حسن

، ضمنا یاد شاعر غزل سرای زیاد آبادزنده یاد  مرحوم فریدون غفوری به خیر ،

روحش شاد و یادش گرامی باد .